I Sztokholm, 29 września Nic nie wychodzi tak, jak się planowało! Nie tego spodziewałam się dziesięć lat temu, gdy pastor odpytywał mnie z katechizmu, dostałam pierwszą długą suknię i kupiłam sobie pierwsze szpilki do włosów, które zresztą od razu mi z nich wypadły. Tym mniej spodziewałam się tego pięć lat temu, gdy stuknęła mi dwudziestka i zapłonęłam pierwszą wielką miłością. Pamiętam, jak to było, kiedy pewnego wieczora szczęśliwa, ale i świadoma popełnianeg... Elin Wägner Ur. 16 maja 1882 w Lunds domkyrkoförsamling Zm. 7 stycznia 1949 w Berg parish Najważniejsze dzieła: Banda z Norrtull Elin Matilda Elisabet Wägner przyszła na świat 16 maja 1882 roku w Lund, a zmarła 7 stycznia 1949 w Röss. Była szwedzką pisarką, dziennikarką i działaczką feministyczną, a w latach 1944-1949 należała także do Akademii Szwedzkiej. Urodziła się w rodzinie inteligenckiej ojciec był docentem filozofii i dyrektorem szkoły w Lund, natomiast matka pochodziła ze Smlandii, gdzie Elin dorastała i do której chętnie wracała w swojej twórczości. Wagner karierę dziennikarską rozpoczęła od publikacji w dzienniku Helsingborgsposten (19031904), a po przeprowadzce do Sztokholmu pracowała dla czasopisma Idun (19071917) oraz dla dziennika Dagens Nyheter. W tym czasie zaangażowała się także w sprawę przyznania szwedzkim kobietom praw wyborczych. W latach 20. XX wieku związana była z Fogelstagdsgruppen ugrupowaniem walczącym o edukację kobiet i ich uświadomienie społeczne w którym pełniła rolę redaktorki naczelnej pisma Tidevarvet. W 1910 roku poślubiła Johana Landquista, szwedzkiego krytyka literackiego i profesora psychologii, z którym rozwiodła się 12 lat później. Po rozstaniu z mężem wróciła do Smlandii i zamieszkała w okolicach Växjö, gdzie pracowała do końca życia. W 1908 roku zadebiutowała powieścią Banda z Norrtull (szwedz. Norrtullsligan. Elisabeths Krönika), ale sławę zdobyła dopiero 2 lata później, publikując kolejne dzieło pt. Pennskaftet. W późniejszych tekstach rozwijała problematykę związaną z prawami wyborczymi kobiet, pokojem na świecie oraz wyprzedzając swoją epokę kwestiami dotyczącymi środowiska naturalnego. Do najważniejszych dzieł Elin Wägner, oprócz wyżej wymienionych, zaliczyć można następujące teksty: sa-Hanna (1918), Silverforsen (1924), Vändkorset (1934), Väckarklocka (1941), Vinden vände bladen (1947) oraz biografię Selmy Lagerlöf (1942-1943) . Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.