Niniejszą monografię poświęcono analizie dziedziny kultury jako przedmiotu polityki i ekonomii w kontekście nowoczesnego społeczeństwa rynkowego i jego głównych cech: imperializmu ekonomicznego, paternalizmu wiedzo-władzy i estetyzacji rzeczywistości społecznej. Celem pośrednim jest demitologizacja stereotypów dotyczących pojęcia kultury oraz fałszywego obrazu relacji między kulturą a polityką oraz gospodarką. W opracowaniu pokazano ukryte mechanizmy władzy kontrolującej dziedzinę kultury i narzucającej jej określoną, selektywno-wartościującą definicję oraz arbitralne podziały na kulturę wyższą i niższą i zawłaszczanie jej wybranych obszarów przez system nowoczesnego społeczeństwa rynkowego. Przedstawiono utrwalone w świadomości zbiorowej mity na temat tego, co jest, a co nie jest kulturą, kto zasługuje na miano jej twórcy, kto zaś może być jedynie odbiorcą jej dóbr.