Książka „BOLCIA” to historia kobiety, która urodziła się w okolicach Grodna w 1920 roku. Cudem uniknęła wywózki na Sybir. Skazana na roboty przymusowe w Prusach Wschodnich, w okolicach dzisiejszych Bartoszyc. W czasie 3-letniego pobytu w gospodarstwie rolnym „bałerki” przeżywa swoją pierwszą wielką miłość do francuskiego jeńca. Spotykają się ponownie po 25 latach. Po wkroczeniu Sowietów cudem unika rozstrzelania, a potem pohańbienia. Po niewoli u Sowietów chce wrócić do swojego Grodna. Po drodze zapada na śmiertelną chorobę. Kolejny raz cudownie ocalona. Wraca z powrotem na Prusy do gospodarstwa, w którym pracowała jako przymusowa robotnica. Wychodzi za mąż, mieszka tam, gospodarzy, wychowuje 6-cioro dzieci, przeżywa tragedie rodzinne, które jej nie omijają, aż do swojej śmierci w 2001 r. W 1980 roku jedzie na spotkanie do Niemiec, do swojej „bałerki”. Odbywa wzruszającą rozmowę z byłą gospodynią.