Książka ma swoją pogodną historię i w takim barwnym klimacie są osadzone wiersze wizualne, poetyckie teksty i formularze. Inspiracją wierszy wizualnych była mój eksperyment z 2018 roku grą barwnymi trójkątami kostiumu Arlekina przed uszyciem. Ideę przeniosłem do teatru cieni i witraży elektrostatycznych. Figury wykonane z celofanu zostały umownie „obszyte” cieniową lamówką. Siły elektrostatyczne pozwoliły utrzymywać na ekranie nawet kilkanaście warstw figur z możliwością ich dynamicznego miksowania jak i również wyodrębniania i kreowania detali. Eksperyment sfotografowałem i wysłałem w świat i nazajutrz rano aż osiem fotografii zostało opublikowane na portalu https://www.liminateatri.it/OLD/arlekin.htm Po latach wspomnienie działań z witrażowymi łatami Arlekina stało się metodą na wyobraźnię by zagrać związkami poezji słownej i wizualnej z abstrakcyjnymi kontekstami barwnie polaryzowanych cieni.